และแล้ว,,ฉันก็มีวันนี้
ขอบคุณทุกสรรพสิ่ง ,, ขอบคุณทุกอย่าง,,
ที่ทำให้ฉันวันนี้,, วันดี ดี

"แล้วเราก็ได้พบกันจริงๆ ,,โรมิโอของข้า
แม้ข้าจะไม่คู่ควรที่จะพูดคำๆ นั้นออกไป  ,,แต่ข้าจะห้ามมันได้เช่นไร?
ท่านช่างสง่ายิ่งกว่าภาพที่ข้าวาดฝันไว้
,,ใครๆ ต่างหมายปองท่าน,,
และสายตาเช่นนั้นของท่าน,,ทำให้ข้ารู้ว่า
'ข้ามิมีสิทธิ์อันใดเลย'

การพบกันครั้งนี้,, แม้ว่าข้าจะปรารถนานัก

แต่มันก็มิใช่เรื่องที่ดีนักหรอก

เพราะท่าน,,มิล่วงรู้เลยว่า

ข้าคือคนที่มอบหัวใจให้ท่านไปเสียแล้ว

'ท่านยอมสละเวลาที่มีค่าของท่าน เพียงเพื่อให้ข้าได้พบ

ท่านยอมแต่งตัวเสียหล่อเหลา เพียงเพื่อข้าที่ใส่เพียงชุดสามัญ
ท่านยอมยิ้มให้กับทุกๆ คน เพียงเพื่อให้ข้าได้รับยิ้มนั้นไปด้วย'


ท่าน,,ดีเสียเหลือเกิน
เกินกว่าที่ข้าจะเอื้อมได้,, ข้ามิอาจเอื้อมเลยสักนิด


ข้ามิสามารถล่วงรู้ได้เลยว่า,,สีหน้าของท่านตอนนั้น
มันหมายความว่าเช่นใด,, ข้ามิเข้าใจ,,
หรือท่านจะรังเกียจข้า,, รังเกียจคำรักของข้า
หรือท่านเพียงแค่สงสัย,, ในความรักของข้า

หรือท่านคิดว่า,, ข้ามิควรคู่เลย,,


หากคราใดที่เราได้พบกันอีก  ข้าจะมิเอ่ยถ้อยคำใดเลย
เพื่อมิให้ท่าน,, รู้สึกลำบากใจ
และเพื่อมิให้ข้า,, เจ็บปวดไปมากกว่านี้

ขอบคุณทุกสรรพสิ่ง,,ขอบคุณจริงๆ
ข้าซาบซึ้งใจเสียเหลือเกิน,,"